понедельник, 10 августа 2009 г.

                    GECENIN GUNDUZU YOX AGLAYIRAM!!!!!!!!!!

 Gecelerin qorxusu icimde getdikce artir,

 Olene yaxin gorsenen mennen uzaq qacir.

 Cunki hele vaxt var,

 Nece bele soz yazmagima zamanlar var.

 Oxuyuram felsefe kitabi orda yazilan sozleri

 Beynime catir poct vasitesi gozlerim.

 Yazilanlari filosoflar coxdan deyibler,

 Heyatin axmagligini eramizdan evvel bilibler,

 1 cumlede 4 soznen butun nefesleri kesibler.

 Sanki bu mddetde butun sozleri qurtariblar,

 Tekrarlanan dunyanin qorxusunu udublar.

 Butun insanlar dushubler derin bir quyuya,

 Hormet yox qarwisindakinin verdiyi eks duyguya.

 Yaz-yaz ne qeder olar coban destesi,

 Bestekarin kar qulagi ile son bestesi

 Nece de xosh seslenir aparir bu dnyadan meni,

 Az qalib olacaq sheytanin ilk ve son qemi.

 Agla onsuz batirir seni ezablar,

 Getdiyi yol boy var artiq suallar,

 Yol qurtardi bashliyacaq ancaq cavablar.

 Qezeb baxishlari qarsisinda yoluu azmishlar,

 Bostani dolu ozge bostanina dash atmishlar.

 Niye bele edib insan qelbi uzurler,

 Tanimadigi haqda istediyi sozleri duzurler.

 Sonra yalan,peshman,yaltaq sifetler,

 Oldu 1 gunde agilli durust sefiller.

 Rahat durmur atir dash insan terefe,

 Bilmirki her sheyin sonu onsuz felsefe.

 Dagilib her yer qaliq insan smukleri,

 Ulduzun semada qoydugu heyvan sekilleri.

 Tapilmir GECENIN GUNDUZU YOX AGLAYIRAM,

 Ayriliblar bunu mentiqi sonluq saymiram.

 Dayana bilmezler bir birini gormeseler,

 Axmaq dunyanin eyriliyini bilmeseler.

 Ikiside cox ters isteksiz barishmazlar,

 Bunu etmekdense ozlerine yoldash taparlar.

 Ama cox soyuq yoldasha gosterdiyi munasibet,

 Tapdigi dost agliyir yox semimi uslubiyet.

 Bashini salib burda da yox onun yeri,

 Bosh otaq soyuq yashla dashlar olub nemli.

 Glunc veziyetler agliyib ozune gulur,

 Acig baxislari ona care yox dozur,

 Verdiyi terbiye cox pis sonda usagini doyur,

 Oyreshib her sifete ona nalayiq soyushler soyur.

 Ve artiq otaqda 3 neferdi

 ÖzÜnden bashqa tek sheytanla meleydi.

 Ölümlə heyat arasinda tağrutda kələydi

 Ağ qanadla firlanır necədə gözəldi

 Öldürmək istəyir özünü son dəfə baxışla 

 Çönüb geri indi üzbəüz yazıq insanla

 Baxır həyatı söyülmək döyülməkdi

 Ağlamaq yalvarmaq kimnənsə dilənməkdi

 Baş dönür yıxılmaq vəziyyətində

 Əlin atır ama boş çıxır

 Kimsə uzadıb ama öz əli çatmır

 Son nəfəsdi sanki dərdsiz qüsullanır

 Qəbirsanlıq,tapıb sakit baş daşsız uzanır.